Topmenu

Zorg en minder dwang


Binnenkort wordt het wetsvoorstel Zorg en Dwang in de Eerste Kamer behandeld. Het is een wet speciaal gericht op mensen met een verstandelijke beperking of dementie. Uitgangspunt is: geen gedwongen maatregelen, tenzij. Net als andere zorgorganisaties heeft Ons Tweede Thuis zogenaamde BOPZ-voorzieningen, waar als het nodig is vrijheidsbeperkende maatregelen worden genomen om de veiligheid van cliënten te waarborgen. We blijven streven naar meer vrijheid en eigen regie van mensen die te maken hebben met zorg en dwang. Samen met ouders, hun kinderen, begeleiders en kenniscentrum Vilans zijn we daarom het project ‘vrijheidsvergroting’ gestart.

Pilotproject

Linda Raaijmakers is coördinator van het project vrijheidsvergroting. Ze vertelt: “We zijn gestart met een pilot bij woon- en dagcentrum De Dijk. Samen met ouders, cliënten en begeleiders gaan we in gesprek over het onderwerp. Medewerkers stellen zich open en kwetsbaar op en ouders krijgen de ruimte om hun mening te geven. We zijn begonnen met het maken van een film om het gesprek op gang te brengen. Waar gaat het eigenlijk over? Wat zijn de pijnpunten? En hoe denken cliënten zelf, ouders en begeleiders over dit onderwerp? Er is een besloten website waar verslag wordt gedaan van de voortgang van de pilot met o.a. een ‘blog’ waar iedereen eigen bijdragen kan leveren.”

We zijn niet allemaal gelijk

De film, die op De Dijk gemaakt is, laat goed zien hoe breed het onderwerp is. Te zien is hoe een cliënt boos en gefrustreerd raakt, omdat hij zich niet gehoord voelt als het om voor hem essentiële dingen gaat: ‘Waarom gelden sommige afspraken voor iedereen? We zijn toch niet allemaal gelijk?’ Ook ouders geven aan dat de vrijheidsbeperking elke keer weer opnieuw onderwerp van gesprek moet zijn: “Onze zoon doet het goed op de structuur van De Dijk maar we willen graag constant in overleg blijven over de kleine stapjes voorwaarts die we kunnen maken, zoals wat vaker thuis komen, gewoon iets meer proberen.”

Veilig

“Je moet het beperken van iemands vrijheid natuurlijk wel in het licht zien van zijn of haar behoeftes,” zegt een moeder. “Mijn zoon heeft er veel baat bij dat hij binnen de hekken van de voorziening blijft. Niet dat hij daar opgesloten zit, het is een prachtig groot terrein waar hij zich veilig voelt. Daar buiten is een wereld vol prikkels en onverwachte gebeurtenissen waar hij niet mee om kan gaan en erg angstig van wordt. Voor hem betekent de opgelegde structuur een vorm van zelfbescherming waar hij niet zonder kan.”

Het pilotproject op De Dijk duurt een jaar. De aanbevelingen die eruit komen zullen op de voorziening in de praktijk worden gebracht.