Topmenu

Wat kunnen de zorgbemiddelaars voor je betekenen?

Wie vragen heeft over het aanbod van Ons Tweede Thuis kan terecht bij de zorgbemiddelaars. Zij denken mee: met mensen met een beperking en hun familie, en met medewerkers van Ons Tweede Thuis of van andere organisaties. Wat heeft iemand nodig en wat kan Ons Tweede Thuis voor iemand betekenen? 

Het gaat om maatwerk, zo blijkt uit de verhalen van twee zorgbemiddelaars, Marleen Hollander en Joke van der Kooij.“Een luisterend oor is belangrijk”, aldus Marleen. “Tegenwoordig komen de meeste mensen via de gemeente, (huis)arts, Centrum voor Jeugd en Gezin, maatschappelijk werkers of MEE. Ouders komen met een vraag voor hun kind of iemand woont zelfstandig en heeft hulp nodig. Dan gaan we in gesprek. Met elkaar kijken we wat Ons Tweede Thuis kan betekenen. Dat geldt natuurlijk ook als een collega van Ons Tweede Thuis informatie nodig heeft. We werken steeds meer samen met mensen van buiten Ons Tweede Thuis zoals sociale wijkteams, huisartsen, consulenten van de gemeenten of andere zorgaanbieders.”

Maatwerk

Joke vult haar aan: “Creativiteit is ook belangrijk. Pas kreeg ik een ingewikkelde vraag voor dagbesteding. Samen met een dagcentrum hebben we een specifieke werkplek voor die persoon gecreëerd. Het gaat steeds om het goede leven, om dat samen vorm te geven. Maatwerk dus.” Voor de zorg en ondersteuning heb je een indicatie of beschikking nodig. Die wordt gegeven door de gemeenten (Wet Maatschappelijk Ondersteuning en Jeugdwet) en door het Zorgkantoor (Wet langdurige zorg, via CIZ, Centrum Indicatiestelling Zorg). De zorgbemiddelaars vragen de indicatie of beschikking niet aan maar kunnen mensen wel op weg helpen. Zij kennen de juiste routes.

Alles goed op een rij zetten

“Wij verzamelen zoveel mogelijk informatie over iemand die een hulpvraag heeft. Welke hulp heeft iemand nodig en wat kan diegene zelf, welke ontwikkelmogelijkheden zijn er? En uiteraard zijn we goed op de hoogte van wet- en regelgeving. Een jongen zat op het speciaal onderwijs en kon eigenlijk niet meer thuis wonen. Er was een woonplek vrij maar de aanvraag voor de indicatie werd afgewezen. De reden: deze jongen kon zich nog ontwikkelen. We hebben toen samen met de school op een rij gezet: wat kan hij wel en wat niet, wat is zijn toekomstperspectief. Met die informatie kreeg hij wel een indicatie en kon hij bij ons gaan wonen.“

Denken in mogelijkheden

Zorgbemiddelaars proberen altijd in mogelijkheden te denken. De vraag naar logeren bijvoorbeeld is groot maar het aanbod is klein. Marleen: “Dat is soms heel frustrerend. Soms kun je iemand gewoon niet helpen. Dan kijken we ook naar de mogelijkheden buiten Ons Tweede Thuis. We proberen mensen zo goed mogelijk te helpen. En we delen dit soort knelpunten binnen en buiten Ons Tweede Thuis. Zo houden we elkaar scherp om de zorg te blijven verbeteren.” Joke: “Als het lukt om voor iemand in een moeilijke situatie een plek te vinden, geeft dat veel voldoening en weten we weer waarom we dit werk doen.”

Zorgbemiddelaars van Ons Tweede Thuis zijn:

kinderen van 0 tot 18 jaar:
Marleen Hollander, Michaella Kuiters en Yvonne Riepe

volwassenen
Linda van Wijngaarden (regio Haarlemmermeer) en Joke van der Kooij (regio Aalsmeer/Uithoorn, Amstelveen en Amsterdam) 

volwassenen niet-aangeboren hersenletsel
Ineke het Lam en Saskia Beukenhorst

secretaresse
Gea Blom

 0297 353872 | zorgbemiddeling@onstweedethuis.nl

Dit verhaal valt onder de volgende tag(s):

Comments are closed.