Topmenu

Michael Attas: Alles zit in mijn hoofd

“Misschien vind je het raar dat ik dit zeg. Zeker als je me ziet, in een rolstoel, spastisch. Ik kan mijn handen en mijn benen niet gebruiken. En als je me wilt verstaan, moet je de tijd nemen. Maar weet je, het zit allemaal in mijn hoofd. Mijn ideeën, plannen, dromen. En muziek, heel veel muziek. Ik heb nog zoveel te doen, maar dat kan ik door mijn beperking nooit alleen voor elkaar krijgen. Ik ben afhankelijk van anderen. We moeten er altijd samen uitkomen.”

Ik ben dus niet zielig

Michael Attas is geboren op Aruba. Door zuurstoftekort bij zijn geboorte zal hij zijn hele leven spastisch zijn. Op vijfjarige leeftijd is hij met moeder, zus en broer naar Nederland verhuisd en hij woont nu bij locatie de Mozaïek in Amstelveen. Hij is 34. Michael: “Ik heb alleen maar controle over mijn hoofd, maar daar kan ik dan ook heel veel mee. Met twee knoppen naast mijn hoofd en één bij mijn kin kan ik mijn rolstoel besturen, de lift opendoen, de computer bedienen, telefoneren en sms’en. Ik ben dus niet zielig, verre van. Ik ben wel erg afhankelijk als het gaat om heel veel andere dingen. Uit bed komen, wassen, aankleden, eten. Voor iedereen vanzelfsprekend, maar voor mij moet dat allemaal gedaan worden. Toch wil ik ook mijn eigen leven leiden en dat botst regelmatig.

Mijn leven

Laat ik het maar meteen zeggen, ik word echt goed verzorgd. Petje af voor de mensen die dat doen. Maar of je dat wil? Nee natuurlijk niet! En ondanks dat het moeilijk anders kan, wil ik ook niet samen met allemaal mensen met een beperking wonen. Op een locatie zijn er regels die gemaakt zijn voor heel veel mensen tegelijk. Het probleem is: ik ben niet heel veel mensen tegelijk. Ik ben Michael. Een voorbeeld: als ik vrienden wil laten logeren omdat het wat later geworden is, dan moet ik dat een week van tevoren opgeven. Zo zit mijn leven niet in elkaar. Meestal weet ik het pas op de dag zelf. En blowen, ik word rustig van een stickie. Wiet zorgt ervoor dat mijn lichaam niet zo heftig beweegt. Alleen…roken op je eigen kamer mag niet. 

Ik zeg je, het is toch míjn kamer? 

Ondertussen weet ik dat er duizend argumenten zijn voor die regel, maar mijn regel is het niet. 

Ik ben dus niet zielig, verre van, maar wel erg afhankelijk als het gaat om heel veel dingen.

Positief mens

Je zou kunnen denken dat ik ongelukkig ben of zo, maar dat is niet waar. Ik ben een positief mens. Ik heb veel vrienden. Niet alleen op Facebook, maar ook gewoon in het echt. We delen dezelfde interesses. Video en muziek, Def P en Typhoon, en één van mijn vrienden is rapper Jeremy Deekman, haha ik mag niet klagen. Ik ben gelukkig ook een doorzetter. Als ik iets echt wil, dan ga ik ervoor. Bijvoorbeeld m’n eigen video’s, die staan op mijn Youtube-kanaal. En het fijnste is om naar buiten te gaan. Dat is het mooiste moment van de dag. Ik voel me vrij om te gaan en te staan waar ik wil. Het klinkt misschien wat tegenstrijdig na wat ik net verteld heb, maar dat kan door overleg met de mensen van Mozaïek. We hebben samen besloten dat het goed voor me is om een beetje m’n eigen gang te gaan en daar ondersteunen ze me in.

Droom

Hee, wacht, je kan niet weggaan voordat ik je heb verteld waar ik nu mee bezig ben. Ik wil een reis maken, naar mijn vader in Aruba. Dat kost natuurlijk bakken met geld en daarvoor ben ik een crowdfundingproject begonnen. Het is een droom in mijn hoofd, samen met jullie gaat het zeker lukken.” Kijk op m’n website: http://mikeys.jouwweb.nl.

 

Dit verhaal valt onder de volgende tag(s):

Comments are closed.