Topmenu

Vrijwilliger Gerda: op de bus en in de groep

“Ik werkte al achttien jaar bij Connexxion in Haarlem op het gehandicaptenvervoer. Met heel veel plezier. Na twee knieoperaties ben ik met een conflict bij Connexxion weggegaan. Op een vrijdag moest ik mijn bus inleveren en op de maandagochtend daarna liep ik hem te zoeken. Toen vielen pas de busjes van Ons Tweede Thuis op. Mooi he. Had ik nooit gezien. Ik woon dicht bij Floriande maar ja, die kant ging ik nooit op dus ik had geen idee dat dat daar zat. Op die maandagochtend ben ik er naar binnen gestapt en op vrijdagochtend had ik een gesprek.

Nou, ik vind het super hier. Iedere vrijdagochtend rij ik van half negen tot kwart over negen de bus en haal ik cliënten op. Daarna ben ik drie uurtjes op groep blauw. Om 12 uur eet ik en van half een tot kwart over een doe ik een spelletje met Serina. Ze wil altijd mens-erger-je-niet doen. Om half vier rij ik weer een ritje met cliënten. Ik ben nu voor 80% afgekeurd en mag vrijwilligerswerk doen. Ik ben natuurlijk niet blij dat ik afgekeurd ben want ik heb altijd gewerkt en mijn inkomen is minder maar dit vrijwilligerswerk geeft ook zoveel voldoening. Ik doe echt mee op de groep, met van alles, of ik het nou kan of niet. Tekenen, spelletjes, dansles, punniken, een kaartspel op de computer. Ik ga altijd boodschappen doen met iemand van de groep. Lies helpt mij altijd met dingen in de keukenkastjes vinden of terugzetten. Zij is erg handig.

Weet je wat het leuke is van de mensen hier? Ze zien je als persoon, niet als iemand met dikke benen of zoiets. Nee, gewoon als Gerda. Ze zijn altijd blij als ik weer kom. Zo leuk. In het begin was het wel eens moeilijk want je moet de mensen leren kennen. De een mag je helpen, de ander juist niet. Ik heb tien maanden in een rolstoel gezeten en weet wat het is om afhankelijk te zijn. Nu kan ik alles weer zelf doen, ik prijs me gelukkig. In het begin moest ik ook van alles tien keer aan de begeleiding vragen. Ik voel me altijd gesteund door de begeleiding. En gewaardeerd. Als ik wegga, zeggen ze vaak ‘Gerda, we vonden het weer leuk dat je er was’. Of ze geven het door wat de cliënten zeggen als ze in de groep bespreken hoe het was. Ik word uitgenodigd voor feestjes en ik ga natuurlijk naar de zomermarkt. Daar neem ik nu vaak iemand mee naar toe want mensen hebben geen idee wat dat is een dagcentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Nou, kom gewoon een keer mee naar de markt, zeg ik dan.”

Dit verhaal valt onder de volgende tag(s):

Comments are closed.